แกจะให้ไอ้หมาหน้าประหลาดตัวนี้ชื่ออะไร..เสียงเพื่อนถามอยู่แว่วๆ
เราก็มัวแต่เห่อ ก็เลยยังไม่ได้คิดเลย แล้วจะให้มันชื่ออะไรหว่า
ออกตังค์ 500 งั้นให้มันชื่อ ห้าร้อย ดีมั๊ย เหมือนหมาในเรื่องคิมซัมซุนไง
แต่นั่นมันชื่อ 50ล้าน ต่างกันเยอะเลยนะเนี่ย บอกเพื่อนเสร็จ มันก็ขำส่ายหน้าดุ๊กดิ๊ก
มันว่าเราจะบ้าเหรอไง จะตั้งชื่ออะไรก็สงสารหมาตอนมันถูกเรียกหน่อยเถอะ
เพื่อนมันคงนึกถึงชื่อของถั่วเน่า..คุณชายประจำบ้านที่กลายเป็นพี่เลี้ยงเด็กซะแล้ว
งั้นให้มันชื่อ..เต้าหู้..ก็แล้วกันเนอะ ทำจากถั่วเหมือนกัน คล้องกันดีด้วย "ถั่วเน่ากะเต้าหู้"
อุ้มเจ้าตัวเล็กขึ้นมาแล้วก็บอกว่า..ตกลงหนูชื่อเต้าหู้นะ..จำไว้ดีๆ ล่ะ
ได้ยินคนบอกว่าถ้าจะให้หมาจำชื่อตัวเองได้ ต้องหมั่นเรียกมันบ่อยๆ
ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา..วันนึงๆ มีแต่เสียง.."เต้าหู้หยุดนะ อย่าซนสิ"
"เต้าหู้..อย่าแทะขาโต๊ะนะ" ..."เต้าหู้..อย่าแกล้งพี่ถั่วเน่าเค้า"
เต้าหู้..เต้าหู้..เต้าหู้...ได้เรียกชื่อมันทั้งวันสมใจ เพราะความซนเหลือคณา
เล่นได้ทั้งวันจน(อดีต)สามีบอกว่า "ลองดูที่ตัวมันสิ มีใส่ถ่านไว้ตรงไหนหรือเปล่า
แรงดีจริงๆ เค้ายังไม่เคยเห็นมันหยุดเล่นเลย นอกจากตอนนอน "
ฝ่ายเราก็.."เฮ้อ..นั่นสิคะ ไม่รู้คิดผิดหรือคิดถูกก็ไม่รู้ มันซนยิ่งกว่าลิงอีกมั้ง"
ทุกวันนี้...เต้าหู้..เต้าหู้..เต้าหู้ ก็ยังเป็นเสียงเรียกประจำวันละหลายร้อยรอบ
เพราะมันซนและมึนจนเกินขีดของมันเนี่ยแหละ..
แม่หนึ่ง...แม่บอกว่าอย่าซนไง..ได้ยินมั๊ยยยยย..โว๊ยยยยย
เต้าหู้... "บ่นเข้าไป..ก็อยากเลี้ยงเองนี่นา ทำใจเหอะแม่"
edit @ 13 May 2008 13:23:37 by ถั่วเน่ากะเต้าหู้